خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل همیشه بهار سخن زوال نداردچمن صفای پریخانه خیال ندارد
۲
کدام لاله درین لاله زار هست که داغشسخن به مردمک دیده غزال ندارد
۳
شکست هم گهران نیست کار بحرنژادانوگرنه موج غمی از شکست بال ندارد
۴
دلیل بادیه گردان حیرت است سیاهیبلای دیده بود چهره ای که خال ندارد
صفحهٔ ۱ از ۳