خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشدکه در بهشت بود هر که در خیال تو باشد
۲
سعادتی که دهد خاکمال بال هما رادر آن سرست که در سایه نهال تو باشد
۳
به هیچ نفش ونگاری نظر سیاه نسازددلی که آینه حسن بی مثال تو باشد
۴
ز وحشت تو گرفتند خلق دامن صحراکه تازیانه دلها رم غزال تو باشد
صفحهٔ ۱ از ۳