خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو صبحدم خندیدی در بلا بندیدیچو صیقلی غمها را ز آینه رندیدی
۲
چه جامهها دردادی چه خرقهها دزدیدیچه گوشها بگرفتی به عیش دان بکشیدی
۳
چه شعلهها برکردی چه دیکها بپزیدیچه جسها بگرفتی چه راهها پرسیدی
۴
ز عقل کل بگذشتی برون دل بدمیدیگشاد گلشن و باغی چو سرو تر نازیدی
صفحهٔ ۱ از ۲