خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مه روی تو از حجاب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید
۲
جان ز تن تیره با شتاب برآیدبرق به تعجیل از سحاب برآید
۳
در جگر اهل عشق آه نباشددود محال است ازین کباب برآید
۴
شرم محبت همان کشیده عنان استحسن اگر از پرده حجاب برآید
صفحهٔ ۱ از ۴