خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از غم گم کرده راهان فارغ استهر که صائب شد به منزل ناپدید
۲
شش جهت راه است ومنزل ناپدیددشت هموارست ومحمل ناپدید
۳
ز اشتیاق آب دریا ماهیانخاک می لیسند وساحل ناپدید
۴
برگ برگ این گلستان همچوگلجمله تن گوشند وقایل ناپدید
صفحهٔ ۱ از ۳