خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر ذره ازو در سر سودای دگر داردهر قطره ازودردل دریای دگردارد
۲
از مصحف روی او دارد سبقی هر کسدر هر نظر آن عارض سیمای دگر دارد
۳
در سایه هر خاری زین وادی بی پایانآن لیلی بی پروا شیدای دگردارد
۴
در ابر فروغ مه پوشیده نمی ماندآن را که تویی در دل سیمای دگردارد
صفحهٔ ۱ از ۶