خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بیم خط آن لب شد باریک وچنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد
۲
در خانه زین هر کس شمشاد ترا بیندداند که رعونت را معراج همین باشد
۳
آن خال معنبر نیست محتاج به کنج لبدزدی که جگردارست فارغ ز کمین باشد
۴
از در ثمین گردید پهلوی صدف لاغربا هر که شود جانان همخانه چنین باشد
صفحهٔ ۱ از ۳