خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار
۲
چون گل رعنا بهارش با خزان آمیخته استدل نبندی غنچه سان بر گلستان اعتبار
۳
نیک چون وابینی از یک سنگ وآهن جسته اندتابش برق و چراغ دودمان اعتبار
۴
از ورق گردانی بال هما غافل مشوای که می لرزی به چتر زرنشان اعتبار
صفحهٔ ۱ از ۴