خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوختر گردد شود چون خال از خط بالدارفتنه در دنبال دارد اختر دنبالدار
۲
در بیابان جنون از حلقه زنجیر منهر کجا وحشی غزالی بود،شد خلخالدار
۳
چون سیه مستی است شمشیر سیه تابش به کفچشم فتانی که دارد سرمه دنبالدار
۴
زلف ازان حسن بسامان برنمی دارد نظرچون پریشانی که باشد دیده اش برمالدار
صفحهٔ ۱ از ۳