خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز قیل و قال تو گر خلق بو نبردندیز حسرت و ز فراقت همه بمردندی
۲
ز جان خویش اگر بوی تو نیابندیچو استخوان دل و جان را به سگ سپردندی
۳
اگر نه پرتو لطفت بر آب می‌تابیدبه جای آب همه زهر ناب خوردندی
۴
اگر نه جرعه آن می بریختی بر خاکستارگان ز چه رو گرد خاک گردندی
صفحهٔ ۱ از ۳