خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه باده بود که در دور از بگه دادیکه می‌شکافد دور زمانه از شادی
۲
نبود باده به جان تو راست گو که چه بودبهانه راست مکن کژ مگو به استادی
۳
چه راست می‌طلبی ای دل سلیم از اوکه راست نیست به جز قد او در این وادی
۴
تو راست باش چو تیر و حریف کژ چو کمانچو تیر زه به دهان گیر چون درافتادی
صفحهٔ ۱ از ۵