خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می شود رنگین تر آن لعل سخنگودر خمارمی توان گل چید از خمیازه او در خمار
۲
خواهد افتادن ز چشمش مستی دنباله دارگر ببیند چشم او را چشم آهو در خمار
۳
در سرمستی چه خواهد کرد با نظارگیتیر مژگانی که می گردد ترازو در خمار
۴
ابر چون بی آب شد بر قلب دریامی زندمی شود خونخوارتر آن چشم جادو در خمار
صفحهٔ ۱ از ۴