خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از فروغ لاله آتش زیر پاداردبهارچون گل رعنا خزان رادر قفا دارد بهار
۲
باکمال آشنایی می رمد بیگانه وارگوییا بویی ازان نا آشنادارد بهار
۳
گوش گل از شبنم غفلت گران گردیده استورنه در هر پرده ای چندین نوادارد بهار
۴
گرچه گوهر می فشاند در کنار خار و خسجبهه ای دایم تر از شرم سخا دارد بهار
صفحهٔ ۱ از ۲