خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا بیا که نیابی چو ما دگر یاریچو ما به هر دو جهان خود کجاست دلداری
۲
بیا بیا و به هر سوی روزگار مبرکه نیست نقد تو را پیش غیر بازاری
۳
تو همچو وادی خشکی و ما چو بارانیتو همچو شهر خرابی و ما چو معماری
۴
به غیر خدمت ما که مشارق شادیستندید خلق و نبیند ز شادی آثاری
صفحهٔ ۱ از ۴