خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی دل بیدار، سر از خرقه تن برمیارپای خواب آلود رااز زیر دامن برمیار
۲
پشت برآیینه کن تابرخوری از آب خضرچون سکندر پیش رو دیوارآهن برمیار
۳
بگسل از زینت پرستی رشته طول املازلباسی هر زمان سر همچو سوزن برمیار
۴
سرسری مگذر زدردوداغ عالمسوز عشقدست ودامان تهی از سیر گلشن برمیار
صفحهٔ ۱ از ۳