خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست بیصورت جدال زاهدان با صوفیانمی کند آیینه رسوا زنگیان را بیشتر
۲
عمر پیران از جوانان زودتر طی می شودقرب منزل گرم سازد رهروان را بیشتر
۳
پشت هر شاخی که خم از بار منت گشته استاز بهاران می کند شکر خزان را بیشتر
۴
هرکه از تن پروری ز آیینه دل غافل استپاس می دارد ز گرد آیینه دان را بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۴