خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ز خط بر عارض جانانه لرزد بیشتربر چراغ صبحدم پروانه لرزد بیشتر
۲
چون ز می گردد غزال چشم جانان شیر گیراز نیستان پنجه مستانه لرزد بیشتر
۳
دل زشوق آن لب میگون درون سینه امدر کف مخمور از پیمانه لرزد بیشتر
۴
در حریم سینه عاشق ندارد دل قراردر صدف این گوهر یکدانه لرزد بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۳