خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تلخکام ایمن ز چشم شور ماند بیشترباده انگور از انگور ماند بیشتر
۲
محفل آرایان شهرت، خرج چشم بدشوندهرکه ماند از دیده ها مستور،ماند بیشتر
۳
خاکساران رابقا از سرفرازان است بیشکاسه چین از سر فغفور ماند بیشتر
۴
پرده گنج است ویرانی درین عبرت سرادل چو شد زیر وزبر معمور ماند بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۳