خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می کشداز بی هنر کلفت هنرور بیشترمی خورد دل درتمامی ماه انور بیشتر
۲
گنج بیش از اژدها صاحبدلان را می گزدهست از دریا خطر درآب گوهر بیشتر
۳
بهره مست از پشیمانی زیاد از زاهدستاشک وآه از خشک دارد هیزم تر بیشتر
۴
در نیستان برق عالمسوز طوفان می کندمی کند تأثیر صهبا در سبکسر بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۲