خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌کشد عزت طلب خواری ز دوران بیشترهست یوسف را خطر از چاه و زندان بیشتر
۲
از بخیلان خط آزادی مرا برگردن استچون نگویم شکرِ این قوم از کریمان بیشتر؟
۳
از وفور زر تهیدستان قسمت را چه سود؟خشک گردد درمیان بحر، مرجان بیشتر
۴
سگ ز صاحب روی‌گردان می‌شود چون سیر شدنفس باشد در تهیدستی به فرمان بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۳