خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانب اغیار داردآن جفا جو بیشترباگرانجانان بود میل ترازو بیشتر
۲
دزد رادر پرده شب می شود جرأت زیادمی برد دردور خط دل خال هندو بیشتر
۳
می دواند ریشه دردل جوهر تیغ عتابعشق راباشد نظر بر چین ابرو بیشتر
۴
بیشتر سنگین دلان بال وپریکدیگرندمی کند درقاف پرواز آن پریرو بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۲