خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشترتیغ لنگر دار دارد زخم کاری بیشتر
۲
هرکه را چون شانه در دل زخم کاری بیشترمی‌کند زلف سخن را شانه کاری بیشتر
۳
بر کم و بیش محبت بیقراری شاهدستهر قدر افزون محبت، بیقراری بیشتر
۴
هر قدر پیغام نومیدی ز معشوقان رسدعاشقان را می‌شود امیدواری بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۴