خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بامداد درآورد دلبرم جامیبه ناشتاب چشانید خام را خامی
۲
نه باده‌اش ز عصیر و نه جام او ز زجاجنه نقل او چو خسیسان به قند و بادامی
۳
به باد باده مرا داد همچو که بر بادبه آب گرم مرا کرد یار اکرامی
۴
بسی نمودم سالوس و او مرا می‌گفتمکن مکن که کم افتد چنین به ایامی
صفحهٔ ۱ از ۴