خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر ز حلقه این عاشقان کران گیریدلت بمیرد و خوی فسردگان گیری
۲
گر آفتاب جهانی چو ابر تیره شویوگر بهار نوی مذهب خزان گیری
۳
چو کاسه تا تهیی تو بر آب رقص کنیچو پر شدی به بن حوض و جو مکان گیری
۴
خدای داد دو دستت که دامن من گیربداد عقل که تا راه آسمان گیری
صفحهٔ ۱ از ۳