خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از عزیزان با تو ما را هست پیوند دگرجای یوسف را نگیرد هیچ فرزند دگر
۲
خار دیوار تو از مژگان بود گیرنده ترهر سرمو از تو چون زلف است دلبند دگر
۳
از گرفتاران، سر بندی است هرکس را جداهست ما را با تو از هر بند پیوند دگر
۴
می رسیدش ،بنده شایسته گر می کرد نازجز تو گر می بود در عالم خداوند دگر
صفحهٔ ۱ از ۳