خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کند مادر زخشکی بخل دراعطای شیراشگ طفلان را ید بیضاست دراجرای شیر
۲
ساغرلب تشنه آرد خون مینا را بجوشجذب کودک رادم عیسی است دراحیای شیر
۳
کهربا بال وپر پروازگرددکاه رامهر مادر می کنداطفال را جویای شیر
۴
میرساند رزق هرکس را بقدرظرف،حقهست در خورد دهان کودکان مجرای شیر
صفحهٔ ۱ از ۴