خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می شوی آواره از عالم عنان ما مگیرراه بر سیلی که دارد روی دریا مگیر
۲
بخیه منت جراحت را کند ناسورتررشته از مریم مخواه و سوزن از عیسی مگیر
۳
رتبه کامل عیاران ازمحک ظاهر شودتن به سنگ کودکان ده ،دامن صحرامگیر
۴
گریه های تلخ دارد خنده های شکرینگردهد دامن به دستت گل ز استغنامگیر
صفحهٔ ۱ از ۳