خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریب دل مخور از دیده شیرانه اخگرکه از یک قطره (می)پر می شود پیمانه اخگر
۲
دل عشاق دریک پله دارد شادی و غم رابه یک نرخ است عود و خس به وحدتخانه اخگر
۳
اگر چون گل گریبان چاک سازد جای آن داردزدل آن را که درپیراهن افتد دانه اخگر
۴
فضایی همچو آب زندگانی درنظر داردشرر راکی نشیند دل به ماتمخانه اخگر؟
صفحهٔ ۱ از ۳