خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ندارد خاطر آگاه جز غفلت غم دیگربغیر از فوت وقت اینجا نباشد ماتم دیگر
۲
غم عالم چه حد دارد به گرد عاشقان گردد؟نمی باشد بغیر ازبیغمی اینجا غم دیگر
۳
به خون خوردن توان مسدود کردن رخنه دل راکه این زخم نمایان رانباشد مرهم دیگر
۴
اگر از خود به تنگی، دست دردامان ساقی زنکه اندازد به هر ساغر ترا درعالم دیگر
صفحهٔ ۱ از ۳