خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگرکه از هر داغ دارد درنظر پیمانه دیگر
۲
پریشان سیر ناقوسی ز دل در آستین دارمکه آوازش برآید هردم از بتخانه دیگر
۳
درین دریای پر شور آن حبابم من، که می سازدبه امید خرابی هر نفس غمخانه دیگر
۴
من آن مرغ غریبم بوستان آفرینش راکه غیر از زیر بال خود ندارم خانه دیگر
صفحهٔ ۱ از ۴