خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست بی خار درین بادیه یک آبله وارپای فرسوده چه گل چیند ازین نشترزار؟
۲
رفرف موج درین بحر به ساحل نرسیدکشتی ما چه خیال است که آید به کنار
۳
در گرانجان نکند پند و نصیحت تأثیرپای خوابیده به فریاد نگردد بیدار
۴
طاقت دست تهی نیست کهنسالان رامشرق آتش سوزنده ازان گشت چنار
صفحهٔ ۱ از ۴