خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گربه ما همسفری سلسله از پا بردارپشت پا زن دو جهان را و پی ما بردار
۲
ماقدم بر قدم سیل بهاران داریمگرتو هم تشنه بحری قدم از جا بردار
۳
نیست عالم به جز سلسله موج سرابقدمی پیش نه این سلسله از پا بردار
۴
جوش می از سرخم خشت به یک سو انداختتوهم از دل غم معموره دنیا بردار
صفحهٔ ۱ از ۴