خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهارصبحی ادراک نکردیم درین فصل بهار
۲
گریه ای از سر مستی به تهیدستی خویشچون رگ تاک نکردیم درین فصل بهار
۳
ابر چون پنبه افشرده شد از گریه و مامژه ای پاک نکردیم درین فصل بهار
۴
جگر سنگ به جوش آمد و ما سنگدلاندیده نمناک نکردیم درین فصل بهار
صفحهٔ ۱ از ۳