خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صبا برگی از آن گلشن بی خار بیارحرف رنگینی از آن لعل گهربار بیار
۲
به بهاران برسان قصهٔ بی برگی منبرگ سبزی پی آرایش دستار بیار
۳
به کف خاکی از آن راهگذر خرسندمتوتیایی پی این دیدهٔ خونبار بیار
۴
هر چه می‌گویی از آن لعل شکربار بگوهر چه می‌آوری از مژدهٔ دیدار بیار
صفحهٔ ۱ از ۴