خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جام در دور به اندازه مخمور بیارپیش آشفته دماغان سرپرشور بیار
۲
نشد از مرهم کافور خنک سینه ماکف خاکستری از انجمن طور بیار
۳
جلوه در دیده پوشیده کند شاهد غیبتحفه باد سحر، غنچه مستور بیار
۴
جامه کعبه به زنار رفو نتوان کردنظری پاکتر از چهره منظور بیار
صفحهٔ ۱ از ۳