خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الفت خلق عذاب دل فرزانه شمرهرکه بیگانه شود معنی بیگانه شمر
۲
تلخی باده شمر تلخی جان کندن رادهن تیغ فنا را لب پیمانه شمر
۳
نشأه فیض به اندازه آزار دهندهر شکاف دل خود را در میخانه شمر
۴
در خرابات جهان حوصله ای پیدا کنچین پیشانی مردم خط پیمانه شمر
صفحهٔ ۱ از ۳