خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو غنچه نکهت خود از صبا دریغ مدارز آشنا سخن آشنا دریغ مدار
۲
شکستگان جهان را خوش است دل دادندل شکسته ز زلف دوتا دریغ مدار
۳
مکن مضایقه باآن نگار در کف خونز دست وپای بلورین حنا دریغ مدار
۴
به شکر این که ترا خون چو نافه مشک شده استنفس ز سینه مجروح ما دریغ مدار
صفحهٔ ۱ از ۴