خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز طوطیان شکر ناب را دریغ مدارز سبز کرده خود آب رادریغ مدار
۲
نگاه تشنه لبان شیشه در جگر شکندازین سفال می ناب را دریغ مدار
۳
درین دو هفته که میراب این چمن شده ایز هیچ تشنه جگر آب را دریغ مدار
۴
به شکر این که ترا عیسی زمان کردندز خسته شربت عناب را دریغ مدار
صفحهٔ ۱ از ۳