خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نخست کعبه و بتخانه رابجا بگذاردگر به وادی خونخوار عشق پا بگذار
۲
درین محیط به همت کم از حباب مباشنظر بلند چو شد دامن هوا بگذار
۳
علاج قلزم خونخوار عشق تسلیم استبشوی دست زدامان جان،شنا بگذار
۴
چو سایه دولت دنیاست بر جناح سفرتلاش سایه بال و پر همابگذار
صفحهٔ ۱ از ۳