خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز آب تیغ اثر در گلوی ما بگذارازین شراب نمی در سبوی ما بگذار
۲
شکسته رنگی ما ترجمان گویایی استبه روی ما بنگر گفتگوی ما بگذار
۳
شعور در حرم بیخودی ندارد راهز خود بر آی،دگر پا به کوی ما بگذار
۴
ز خود برون شده را نقش پا نمی باشداگر نه ساده دلی،جستجوی ما بگذار
صفحهٔ ۱ از ۴