خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیاکه عقده زکارجهان گشاد بهاربهشت سربه گریبان غنچه دادبهار
۲
نهشت یک دل افسرده درقلمروخاکبرات عیش به خلق ازشکوفه دادبهار
۳
زخرمی درودیوارگلستان شدمستزهرگلی درمیخانه ای گشاد بهار
۴
به روشنایی مهتاب گل نشد قانعچراغ لاله به هر رهگذرنهاد بهار
صفحهٔ ۱ از ۲