خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا به هرگذری هست بیقراردگرمرابجز تو درین شهر نیست یار دگر
۲
ترا اگر غم من نیست غم مباد تراکه جز غم تو مرا نیست غمگسار دگر
۳
بگیر خرده جان مرا و خرده مگیرکه در بساط ندارم جز این نثار دگر
۴
به کوچه باغ بهشتم زکوی او مبریدکه وا نمی شودم دل ز رهگذار دگر
صفحهٔ ۱ از ۳