خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خشتی به خیر چون خم می بر زمین گذاردیگر قدم به قصر بهشت برین گذار
۲
اینک سپاه برق عنان ریز می رسددست مروتی به دل خوشه چین گذار
۳
چون سوزن از لباس تعلق برهنه شوپا چون مسیح برفلک چارمین گذار
۴
بر چین چو عنکبوت کمند فریب رازنبوروار خانه پرانگبین گذار
صفحهٔ ۱ از ۳