خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داغ است برگ عیش گلستان روزگاردود دل است سنبل و ریحان روزگار
۲
چون شمع تا تمام نسوزی نمی دهندخط امان ترا ز شبستان روزگار
۳
نتوان گرفت دامن موج سراب رازنهار دل مبند به سامان روزگار
۴
در نوشخند برق خطرهاست ،زینهاربازی مخور ز چهره خندان روزگار
صفحهٔ ۱ از ۳