خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ویرانه های کهنه بود جای مور و ماردر طبع پیر حرص و تمناست بیشتر
۲
در پرده حجاب کند غنچه نوشخنددلهای شب گشایش دلهاست بیشتر
۳
میدان دهد به سرکشی اسب بال و پرشور جنون به دامن صحراست بیشتر
۴
مجنون حسد به شورش فرهاد می برددرکوهسار سیل به غوغاست بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۴