خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نادان ز حرص درتب و تاب است بیشتردر شوره زار موج سراب است بیشتر
۲
درعالمی که خرج تماشا شود نگاهدر چشم باز، پرده خواب است بیشتر
۳
آتش دل از فغان به نیستان تهی کنددر مغز پوچ شور شراب است بیشتر
۴
نقصان درین بساط بود خوشتر از کمالبدر از هلال پا به رکاب است بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۳