خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سینه های تنگ بود آه بیشتریوسف کند طلوع ازین چاه بیشتر
۲
چندان که عشق راهزنی بیش می کندرو می نهند خلق به این راه بیشتر
۳
شب زنده دارباش که آب حیات فیضدلهای شب بود ز سحرگاه بیشتر
۴
زنگار روی آینه رامی کند سیاهکلفت رسد به مردم آگاه بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۳