خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چشمت از غزال ختن خوش نگاه تراز روز عاشقان شب زلفت سیاه تر
۲
از خط سبز اگر چه شد حسن مهربانحسن توشد ز سبزه خط دلسیاه تر
۳
سیر غزال اگر چه مقید به راه نیستاز چشم وحشی توبود سر به راه تر
۴
دربارگاه رحمت و دیوان عفو تولرزانترست هرکه بود بیگناه تر
صفحهٔ ۱ از ۲