خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زلف و خط و خال تو از هم کشنده ترمژگان ز چشم و چشم زابرو زننده تر
۲
ابرویی از کمان قضا راست خانه ترمژگانی از خدنگ حوادث رسنده تر
۳
مجنون که بود قافله سالار وحشیانهرگز نداشت ا زتو غزالی رمنده تر
۴
مپسند ناامید مرا از شمیم خویشای بوی نافه تو زآهو دونده تر
صفحهٔ ۱ از ۲