خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معشوق در برابر و مهتاب درنظرآید دگر چگونه مرا خواب درنظر
۲
از روی آتشین تودل آب می شودگردد زآفتاب اگر آب درنظر
۳
در حلقه های زلف تو هررشته رابودچون تار سبحه صد دل بیتاب درنظر
۴
آن را که نیست نور بصیرت نقابدارباشد بیاض چشم ،شکرخواب درنظر
صفحهٔ ۱ از ۳